Keira Knightley potrafi wzbudzać skrajne emocje: uwielbienie fanów, którzy uważają ją za ideał piękności oraz niechęć tych, którzy twierdzą, że talent aktorki jest równoznaczny z rozmiarem jej biustu. Knightley nie ma biustu, czyli dla tych drugich nie ma też talentu. Obie grupy powinny wybrać się na Księżną: pierwsi dla potwierdzenia swojego uwielbienia dla aktorki, drudzy, aby zmienić o niej zdanie. Gwiazda Piratów z Karaibów w końcu dojrzała. Ta lekcja dojrzałości zaczęła się od Dumy i uprzedzenia, poprzez fantastyczna rolę w Pokucie i, miejmy nadzieję, na Księżnej nie kończąc. Aktorka udowadnia, że nie jest już głupiutkim podlotkiem, ale dojrzałą kobietą.

Jednak droga do dojrzałości nie jest usłana różami. Przekonała się o tym Georgiana Cavendish Spencer. W wieku 16 lat wydana za mąż stała się młodziutką księżną Devonshire. Jednak jej entuzjazm i radość życia topniały z każdym dniem u boku księcia, który okazał się bezwzględnym despotą. Ralph Fiennes w roli księcia Devonshire to powtórka roli Heathcliffa z Wichrowych wzgórz - zamknięty w sobie tyran nie uznający sprzeciwu. Na dodatek jest on jedyną osobą, która nie kocha księżnej. Niespełniona w życiu osobistym, szukała uznania wśród tłumów. Zaangażowała się w politykę, uprawiała hazard i stała się ikoną mody. Tłumy ją uwielbiały, ale Georgiana była przede wszystkim kobietą rozpaczliwie szukającą miłości. Jak na XVIII wiek osiągnęła wiele. Mogła inspirować tłumy, ale niestety nie mogła pokonać tradycji.

Księżna urzeka pięknymi strojami, widokami angielskich ogrodów oraz wymyślnymi fryzurami. Pod przykrywką tego wszystkiego, aż kipi od prawdziwych emocji: namiętności, gniewu, tęsknoty. W przypadku księżnej im większa peruka, tym większa rozpacz. Księżna pokazuje jak trudna jest droga do dojrzałości w czasach kiedy dla kobiety strój był jedyną manifestacją osobowości.