"Esterhazy" - eksplikacja reżyserska czyli o filmie od serca...

plakat filmu "Esterhazy" - eksplikacja reżyserska czyli o filmie od serca...

Film powstał na podstawie książki „Esterhazy” Irene Dische i Hans Magnus Enzensberger. Postać  malutkiego  króliczka, który w 1989 jest świadkiem zburzenia muru berlińskiego, całkowicie urzekła  mnie tym w opowiadaniu.

Spodobała mi się bardzo dwoistość świata przedstawionego, gdzie surrealistyczna postać króliczka, została zestawiona z autentycznymi wydarzeniami. Przez ten rodzaj zderzenia ogólnie znane berlińskie przemiany nabierają zupełnie innego wymiaru.

Istotne jest, że u podstaw  tego opowiadania leżą autentyczne wydarzenia. Rzeczywiście w latach istnienia Muru Berlińskiego 1961-1989  pomiędzy murami zasiedliły się króliki, które były „pilnowane“ przez wschodnią i zachodnią stronę. W momencie zburzenia Muru Berlińskiego ludzie zyskali wolność , natomiast  króliki straciły swój bezpieczny dom. Ten paradoks jest atutem opowieści „Esterhazy“.

„Esterhazy“ to również  zaskakująca metafora wolności po 1989 roku, opisująca strach ludzi i niepewność  przed przyszłością. Autorom książki udało się w sposób uniwersalny, trafiający zarówno do dzieci jak i dorosłych opowiedzieć o dynamicznych i trudnych zmianach, a także uchwycić najtrudniejsze pytania, które stawiali sobie świadkowie tych wydarzeń. Jednocześnie najważniejszym punktem tej historii jest chęć budowania rodziny. 

Książka „Esterhazy“ ukazała się w Niemczech 1993 roku i zyskała sobie wielką popularność, zarówno wśród dorosłych jak i dzieci. Autorami są bardzo cenieni i znani niemieccy pisarze, których książki ukazały się również w Polsce m.in.: tom poezji „Utwory wybrane“ 2001 Wydawnictwo Literackie i „Diabeł liczbowy“ 2002 wydawnictwo Albatros.

Do Irene Dische zwróciłam się z prośbą o możliwość realizacji filmu animowanego na podstawie tego utworu. Okazało się, że zna ona mój wcześniejszy film „Jam Session“ z Berlińskiego Festiwalu Filmowego i podoba się jej mój sposób opowiadania i specyficzna technika mojej pracy w plastelinie. Jest dla mnie wielkim zaszczytem, że autorzy wyrazili zgodę na realizowanie przeze mnie tej nietypowej opowieści o Berlinie.

Najważniejsze dla mnie podczas realizacji animacji było stworzenie mocnej postaci głównego bohatera Esterhazego. Podkreślenie jego specyficznego punktu widzenia na otaczający świat, a także zaskakujących ocen na z pozoru normalne sytuacje. Cenny dla mnie jest humor tej opowieści, rodzący  się w każdej sytuacji, w której pojawia się Esterhazy. Równorzędne potraktowanie świata zwierząt i świata ludzi  daje surrealistyczną i rodzącą nowe znaczenia atmosferę.

„Esterhazy“ był realizowany metodą tradycyjną, bez użycia animacji komputerowej. Postacie i scenografia  były zbudowane z plasteliny  Realizowany był na wieloplanie, gdzie na kilku szybach ustawionych w różnych poziomach, kładzie się na najwyższym poziomie postacie, a na najniższym tła.

Równie ważne było dla mnie historyczne tło miasta. Chciałam odtworzyć w scenografii kluczowe i rozpoznawalne miejsca Berlina. W ten sam sposób współpracowałam również z kompozytorem muzyki, próbując znaleźć motywy muzyczne kojarzone z Berlinem i Niemcami w tym przełomowym okresie 1989 roku. Tworząc ścieżkę dźwiękową staraliśmy się również odwoływać do autentycznych, archiwalnych  materiałów niemieckiego radia i telewizji. Od czterech lat mieszkam w Berlinie niedaleko pozostałych fragmentów muru berlińskiego, możliwość ekranizacji tej książki jest przez to szczególnie dla mnie interesująca i ważna. 

Jestem pewna, że ta historia jest świetnym materiałem na mądry film i znajdzie się wielu ludzi, którzy ulegną urokowi tego opowiadania, tak jak ja i moi współpracownicy. 
                                   

Izabela Plucińska
Materiały powiązane:


blog comments powered by Disqus