Fata Morgana


plakat filmu Fata Morgana
Reżyseria: Werner Herzog
Scenariusz: Werner Herzog


Rok produkcji: 1971
Tytuł oryginalny: Fata Morgana
Czas trwania filmu: 79 min.
Produkcja: Niemcy
Gatunek: dokumentalny

Film eksperymentalny, którego tematem są krajobrazy afrykańskie, księga Popol Vuh i muzyka. Historycy uznali ten film za jedno z najznakomitszych, ale i najdziwniejszych dzieł Herzoga i nowego kina niemieckiego w ogóle, określając go mianem „nie-narracyjnego dokumentalnego poematu”. Fatamorgana składa się z trzech części: Stworzenie, Raj i Złoty wiek, każda z tych sekwencji „symfonii obrazowej” opatrzona jest komentarzem z Popol Vuh – świętej księgi Indian Quiche z Gwatemali, czytanym przez Lotte Eisner. Według Popol Vuh – akt stworzenia świata i ostatecznego ukształtowania człowieka jeszcze się nie zakończył, a raczej – bogowie jeszcze go wznowią: „Oto opowieść o tym, jak wszystko znajdowało się w zawieszeniu, w spokoju, w ciszy; wszystko nieruchome, ciche, przestrzeń nieba pusta.”

Ta bardzo plastyczno-mistyczna impresja reżysera łączy zmieniające się krajobrazy pustyni – na zasadzie zupełnie równorzędnych składników konstytutywnych – z muzyką Mozarta, Haendla, Couperina oraz rockowymi improwizacjami supergrupy Blind Faith (dosł. Ślepa Walka) i balladami Cohena. Pustynia jest raczej stanem ducha, aniżeli krajobrazem – tłumaczył Herzog. Kręcił swój ”dokument duszy” w różnych miejscach Sahelu i południowej Sahary w 1968 i 69r., docierając swoim landroverem do najmniejszych oaz i nieuczęszczanych zakątków. Filmował naturę jakby z perspektywy przybysza z innej planety (Uxmal). A z tej perspektywy niepojęte było na przykład istnienie gigantycznych śmietnisk czy potężnych instalacji rafineryjnych, wyłaniających się nad horyzontem właśnie jako „Fatamorgana” i zdolnych swoimi wyziewami zniszczyć do cna istniejące szczątki życia na pustyni.



blog comments powered by Disqus