Śmierć biurokraty


plakat filmu Śmierć biurokraty
Reżyseria: Tomás Gutiérrez Alea
Scenariusz: Alfredo L. Del Cueto, Tomás Gutiérrez Alea, Ramon Suarez
Muzyka: Leo Brouwer
Zdjęcia: Ramon Suarez
Montaż: Mario González
Producent: Margarita Alexandre

Obsada:

Carlos Ruiz de la Tejera jako Psychiatra
Elsa Montero jako Sabor
Gaspar De Santelices jako Szef siostrzeńca

Rok produkcji: 1966
Tytuł oryginalny: La muerte de un burócrata
Czas trwania filmu: 85 min.
Produkcja: Kuba
Gatunek: komedia

Tomás Gutiérrez Alea oraz Julio García Espinoza uważani są powszechnie za założycieli nowego kina kubańskiego. Obaj studiowali we Włoszech i po powrocie na wyspę zapoczątkowali kubańskie kino narodowe. Przed rewolucją na Kubie powstawały jedynie komercyjne filmy rozrywkowe wykorzystujące egzotyczne krajobrazy i wizerunek wyspy jako miejsca, gdzie zabawa nigdy nie ustaje. O ile García Espinoza poświęcił się w dużej mierze organizacji młodej kinematografii, o tyle Gutiérrez Alea skoncentrował się na reżyserowaniu kolejnych filmów. Wiele z nich było pionierskimi osiągnięciami, które zapoczątkowały rozwój nowych gatunków filmowych na Kubie. Śmierć biurokraty jest pierwszym znaczącym porewolucyjnym filmem kubańskim dystansującym się od neorealizmu i kina dokumentalnego, które zdominowały produkcję powstałego w roku 1959 ICAIC – Kubańskiego Instytutu Sztuki i Przemysłu Kinematograficznego. Wśród wielkich twórców filmu światowego, którym młody reżyser kubański zadedykował swój utwór znaleźli się: Luis Buñuel, Stan Laurel i Oliver Hardy, Ingmar Bergman, Harold Lloyd, Akira Kurosawa, Orson Welles, Elia Kazan, Buster Keaton, Marilyn Monroe oraz ci, „którzy w ten lub inny sposób wkroczyli do sztuki filmowej od Lumiér’a aż po dzień dzisiejszy”. Alea zawarł w swoim filmie bogatą antologię gagów i pomysłów ze skarbnicy Harolda Lloyda, Flipa i Flapa oraz Macka Sennetta. Powstał świetny utwór z gatunku "czarnego humoru". Satyryczny obraz biurokracji i bezdusznych przepisów utrudniających pogrzeb i ekshumację zwłok wuja głównego bohatera... Celem tej burleskowej satyry jest miejscowa biurokracja, a skoro film jest satyrą – sięga konsekwentnie do korzeni zła. Z pewnością film bawi jako całość, co dowodzi, że kino kubańskie zaszło już daleko, skoro może pozwolić sobie na żart z miejscowych autorytetów (Fr. Frederiksborg Amtsavus, Hillerod, 28.07.1966). Śmierć biurokraty pokazuje dobitnie, która z funkcji kina miała największe znaczenie dla Tomása Gutiérrez Alea: chciał on biernego widza skłonić nie tylko do krytycznego spojrzenia na otaczającą go rzeczywistość, ale także do podjęcia konkretnych działań, aby tę rzeczywistość zmieniać. Pierwsza komedia nowego kina kubańskiego pozostaje ponadczasowym klasykiem, który zapoczątkował rozwój ważnego dla tej kinematografii gatunku.



blog comments powered by Disqus