O produkcji "1956 Wolność i Miłość"

plakat filmu O produkcji "1956 Wolność i Miłość"

Andrew G. Vajna, pochodzący z Węgier producent amerykański, który odniósł duży sukces w Hollywood [wyprodukował takie hity jak Rambo, Terminator III, Sędzia Dredd, Pamięć Absolutna, Rambo III, Tombstone], nigdy nie zerwał więzów z ojczyzną i jej historią. W 1989, wyprodukował m.in. film Music Box, obracający się wokół podobnej tematyki, co późniejsze Children of Glory. Film oparto o scenariusz Joe Eszterhasa, wyreżyserował go sam Costa Gavras, a główną rolę zagrała Jessica Lange [nominowana za tę kreację do Oscara].

Vajna uciekł z Węgier w 1956 mając 12 lat. W jego pamięci na zawsze pozostały, jak symbole, obrazy z rewolucji i zawsze chciał wyprodukować film, który oddałby jak najwierniej emocje i tragedię tamtego czasu. "1956 był najważniejszym punktem zwrotnym mojego życia" – mówił. "Gdybym został wtedy w domu wszystko wyglądałoby inaczej. A tak moi rodzice wypchnęli mnie w środek wielkiego, obcego świata. Granicę przekraczałem sam. Oni inną droga przekroczyli ją 2 tygodnie później. Zupełnie przypadkiem w dniu, w którym uciekałem z Węgier – 6 grudnia, na drugim końcu świata nasi waterpoliści walczyli z Rosjanami na olimpiadzie…. Dziś widzę, że ten cudowny miesiąc był niezwykle ważny dla historii naszego małego narodu. Wydaje mi się nawet, że nasz zryw z 1956 stał się zaczynem, który 30 lat później zaowocował zburzeniem imperium Sowietów. Chciałbym żeby młodzi Węgrzy byli dumni ze swojej historii i mam nadzieję, że ten film pomoże im osobiście poczuć, przez co przeszli ich rodzice i dziadkowie" – mówił Vajna.

Do realizacji filmu przygotowywał się wiele lat, ale ostateczną inspirację przyniósł mu film Miracle. "Bazą dla 1956 były dwa równoległe zdarzenia: Olimpiada w Melbourne oraz upadek Rewolucji" – wyjaśniał Andy Vajna. "Film »Miracle« przekonał nas, że obraz o sportowcach może być niezwykle wciągającym widowiskiem. Reszta zrodziła się z naszych długich rozmów z Eszterhazem." Autor scenariusza szybko przekonał Vajnę, że uczucie między sportowcem a dziewczyną z rewolucyjnego środowiska studentów będzie doskonałym sposobem połączenia tych dwóch równoległych nurtów opowieści jeden film.

Największym kłopotem dla kina historycznego jest oczywiście konieczność stworzenia wiarygodnego obrazu danej epoki. Budapeszt zmienił się niezwykle przez ostatnie 50 lat. Podobnie jedna z najważniejszych aren tej historii – Crystal Palace – Basen olimpijski w Melbourne Olympics – został zburzony.

Dlatego wszelkie sceny nakręcono na Węgrzech – mecze piłki wodnej na BVSC Stadium. W Budapeszcie "zagrano też" sceny moskiewskie. W scenach z rewolucyjnych starć pokazano oryginalne ulice Budapesztu – Plac Kossutha, ulice Bródy Sándora, elewację budynku Radia, Politechniki czy Most Małgorzaty. Zdjęcia trwały 50 dni i objęły 23 lokalizacje. Wiele ulic nie wymagało dużych interwencji by stanowić tło dla filmu. Pozostałe ujęcia zrealizowano w 70 specjalnie wybudowanych scenografiach. W filmie zagrało też sześć współczesnych wydarzeniom czołgów radzieckich T-34. Przygotowano też 5000 kostiumów dla 42 głównych aktorów i 700 statystów. Sam Iván Fenyi miał 5 kostiumów. Część kostiumów wypozyczono z muzeów lub kupiono na rynku antykwarycznym. Użyto 50 czynnych i kilkaset niedziałających karabinów i pistoletów.

W filmie pojawiły się ujęcia, których nie można było nakręcić w klasyczny sposób, a wymagały i musiały powstać w większości w komputerze. Zastosowano w nich technologię CGI, która została njsilniej wykorzystana w ujęciach kończących film. Ten sam sposób obroki cyfrowej pojawił się w Troi Wolfganga Petersena oraz w ujęciach przedstawiających Arnolda Schwarzeneggera w filmie Terminator 3.


blog comments powered by Disqus