Igrzyska Śmierci: Kosogłos. Część 2


plakat filmu Igrzyska Śmierci: Kosogłos. Część 2
Reżyseria: Francis Lawrence
Scenariusz: Danny Strong
na podstawie powieści Suzanne Collins "Kosogłos"
Muzyka: James Newton Howard
Zdjęcia: Jo Willems

Obsada:

Jennifer Lawrence jako Katniss Everdeen
Josh Hutcherson jako Peeta Mellark
Liam Hemsworth jako Gale Hawthorne
Woody Harrelson jako Haymitch Abernathy
Elizabeth Banks jako Effie Trinkett
Julianne Moore jako Alma Coin
Philip Seymour Hoffman jako Plutarch Heavensbee
Jeffrey Wright jako Beetee
Stanley Tucci jako Caesar Flickerman
Donald Sutherland jako prezydent Snow
Sam Claflin jako Finnick Odair
Jena Malone jako Johanna Mason
Willow Shields jako Primrose Everdeen

Dystrybutor: Forum Film Poland Sp. z o. o.
Rok produkcji: 2015
Data premiery polskiej: 20 listopada 2015
Tytuł oryginalny: The Hunger Games: Mockingjay Part 2
Czas trwania filmu: 145 min.
Produkcja: USA
Gatunek: akcja, science-fiction
Seria: Igrzyska śmierci

O filmie

Katniss Everdeen i przywódcy Dystryktu 13 rozpoczynają wielką ofensywę przeciwko dyktatorskiej władzy Kapitolu. Walka toczy się już nie tylko o przetrwanie, lecz o przyszłość całego narodu. Katniss (Lawrence) wspierana przez Gale’a (Hemsworth), Finnicka (Claflin) oraz Peetę (Hutcherson) planuje zamach na Prezydenta Snowa (Sutherland). Bezwzględni wrogowie i moralne wybory, przed którymi stanie Katniss, będą dla niej większym wyzwaniem niż cokolwiek, co wcześniej przeżyła na arenach Głodowych Igrzysk. 

 

Megabestseller z mądrym przesłaniem

Znana już wcześniej pisarka Suzanne Collins (ur. 1962) odniosła wielki światowy sukces w 2008 roku, publikując powieść Igrzyska śmierci (The Hunger Games). Po raz kolejny okazała się biegła w konstruowaniu zaskakujących fabuł, harmonijnie łączących refleksję z wartką akcją i wątkami lirycznymi. Collins pisarską karierę rozpoczęła w 1991 roku jako scenarzystka telewizyjnych programów dla dzieci, m.in. w kanale Nickelodeon. Zanim stworzyła swój największy przebój, czyli Igrzyska śmierci, będące pierwszą częścią trylogii o mieszkańcach futurystycznego państwa Panem (kolejne części ukazały się w latach 2009 i 2010), tworzyła z sukcesami opowiadania i książki dla najmłodszych. Opublikowała popularny pięcioczęściowy cykl baśniowy inspirowany Alicją w krainie czarówUnderland Chronicles (2003–2007), o podziemnym świecie i chłopcu o imieniu Gregor, który odkrywa nieznane nikomu obszary. Ten cykl, a także Igrzyska śmierci, przez wiele tygodni utrzymywały się na liście bestsellerów „The New York Timesa”, zyskując doskonałe recenzje i entuzjazm coraz liczniejszych fanów.

Powieścią zachwycił się sam mistrz Stephen King, nazywając główną bohaterkę, Katniss Everdeen, która walczy o przetrwanie swojej rodziny i zostaje gwiazdą wspomnianych igrzysk, Annie Oakley z łukiem. Z wielkim entuzjazmem o twórczości Collins wypowiadała się też autorka sagi Zmierzch, Stephanie Meyer, która w swoim blogu napisała, że wprost nie mogła oderwać się od lektury. W recenzji w „The Atlantic Monthly” nazwano Katniss „najważniejszą kobiecą postacią w ostatnim okresie rozwoju popkultury”, a na łamach „The New York Times” określono ją jako bohaterkę o niezwykle, jak na literaturę popularną, złożonej osobowości. Rozgłos powieści rósł lawinowo – gdy rozpoczynano pracę nad filmem na świecie sprzedano 8 milionów egzemplarzy powieści; w trakcie realizacji liczba ta wzrosła do 12 milionów, by w końcu przekroczyć 26 milionów. Na liście bestsellerów „New York Timesa” książka spędziła aż 180 tygodni. W warstwie czysto zewnętrznej mamy więc do czynienia z dynamicznym, futurystycznym thrillerem; jednak ukrytym i głównym tematem książki jest poszukiwanie przez bohaterkę własnej tożsamości i jej uczuciowe i moralne wybory w bezwzględnym świecie. Interpretatorzy zwracali także uwagę, że pisarka zręcznie polemizuje z konwencją opowieści o superbohaterach, a klimat opowiadania i przedstawione tu dylematy korespondują z nastrojami związanymi z kampanią antyterrorystyczną po 11 września 2001, unikając jednak łatwej publicystyki. Także wielce nietypowe zakończenie uznawano powszechnie za ogromny atut umykającej popkulturowym schematom trylogii. 

Kapitol w ogniu   
 
Kapitol – siedziba prezydenta Snowa, kiedyś  symbol przepychu, w tej części filmu staje się wielką areną walki, także na skutek ataku oddziału Katniss. – Sądzę, że dekoracje i sceneria są w tym przypadku absolutnie zadziwiające – mówiła wykonawczyni głównej roli. – Ten spektakl zapiera dech w piersiach. Nina Jacobson zauważała: – Francis nadał tym zmaganiom prawdziwie epicką skalę. W pełni będzie to można docenić w kinach w systemie IMAX. Lawrence wraz ze scenografem Philipem Messiną zdecydowali, że – by osiągnąć pożądany efekt – nie mogą się ograniczyć do Atlanty, gdzie dotychczas kręcono większość sekwencji rozgrywających się w Kapitolu. Postanowili poszukać spektakularnych planów zdjęciowych we Francji i w Niemczech, tropiąc zarówno zabytkową, jak i futurystyczną architekturę. – Chcieliśmy zachować charakter scenografii z poprzednich części. Była ona inspirowana architekturą klasyczną i brutalizmem. Phil wykonał ogromną pracę i znalazł wiele niezwykle atrakcyjnych lokacji w Berlinie i w Paryżu – opowiadał reżyser. Jako część luksusowej posiadłości Snowa wykorzystano arystokratyczną rezydencję powstałą w 1903 roku – Chateau de Voisins, położoną w pobliżu Wersalu. Tu nakręcono między innymi  kluczową scenę spotkania byłych zwycięzców Igrzysk. Dekorator Larry Dias mówił, że szczególnie wielkie wrażenie sprawiła na nim dekoracja przedstawiająca monumentalny sekretariat Snowa, wykonany w specjalnie sprowadzonym z Chin kamieniu, przypominający  wielkie mauzoleum, z ogromnym biurkiem w głębi. Znaczące partie filmu powstały w zespole architektonicznym „Espaces d'Abraxas” w Noisy-le-Grand – gminie we Francji w regionie Île- de-France. Jest to postmodernistyczny zespół wielkich kamiennych budowli, nawiązujący do klasycznej architektury greckiej. Najważniejsze budynki powstały w latach 1978–1983 według projektu słynnego hiszpańskiego architekta Ricardo Bofilla. To tutaj ma miejsce atak na buntowników z użyciem przerażającej, nowej broni Snowa. Josh Hutcherson zapewniał: – W formacie IMAX wygląda to zupełnie niesamowicie! Hemsworth całkowicie się nim zgadzał: – Ta sceneria doskonale oddaje charakter Kapitolu – imponujący i zarazem pełen pychy monumentalizm. By nakręcić sceny na zewnątrz Tigris’ Shop,
Messina wykorzystał osiem charakterystycznych trójkątnych gmachów z pustaków, autorstwa Jeana Renaudie i Renée Gailhoustet w rejonie Ivry-sur-Seine. W Niemczech znaleziono opuszczoną fabrykę w Rudersdorfie, gdzie nakręcono atak Katniss i Gale'a na poduszkowiec Kapitolu. Na słynnym, nieczynnym dziś berlińskim lotnisku Tempelhof, powstałym w latach 20. XX wieku i znacznie rozbudowanym dekadę później (kręcono tam część zdjęć do poprzedniej części filmu), powstało obozowisko rebeliantów w Dystrykcie 2 oraz punkt dowodzenia komendant Lyme. Messina mówił: – Ogromna skala obiektu i jego niepowtarzalna struktura była wymarzona dla naszych celów. Aktor Jeffrey Wright dodawał: – Berlin, z jego skomplikowaną historią zapisaną w wielu budynkach, jest architektonicznie niezwykle intrygującym miastem. Scena ukazująca stację pociągów przywodziła mi na myśl klasyczne produkcje legendarnego producenta i reżysera Cecila B. De Mille'a. Sekwencja bombardowania oddziału Katniss przez siły wierne Snowowi powstała w dawnej hitlerowskiej, a później  rosyjskiej bazie wojskowej Krampnitz na terenie dawnego Berlina Wschodniego. Messina wspominał: – Budynki wyglądały na dawno opuszczone, jakby wyrastały z lasu – bo z czasem rozwinęła się tu bujna roślinność. Tego właśnie potrzebowaliśmy! Najbardziej skomplikowaną dekoracją, którą zbudował Messina, były mroczne, wilgotne tunele, gdzie Snow dokonuje ataku swą przerażającą bronią – wężami- mutantami, przypominającymi skrzyżowanie ludzi i jaszczurek. Bestie te wykreowano z udziałem aktorów, poddanych charakteryzacji. Następnie postaci przetworzono za pomocą efektów komputerowych. – Początkowo zamierzałem zbudować przestronne korytarze, lecz Francis chciał podkreślić wrażenie klaustrofobii. Powstały więc takie, w których trudno się było wyprostować. Napisałem nawet list do aktorów i kaskaderów, w którym przepraszałem za to ciągłe obijanie głów o niskie sufity – wyznał Messina.   
 


Igrzyska Śmierci: Kosogłos. Część 2 - galeria plakatów


Igrzyska Śmierci: Kosogłos. Część 2 - galeria zdjęć


Igrzyska Śmierci: Kosogłos. Część 2 - wydania na nośnikach



blog comments powered by Disqus