Opowieść utkana z emocji

plakat filmu Opowieść utkana z emocji

Historia oparta na książce Bernharda Schilnka jest jedyna w swoim rodzaju. To opowieść o miłości i pożądaniu. I o przeszłości, która domaga się rozgrzeszenia.

Trudno powiedzieć, czy Michael (David Kross) ma zdolności retoryczne i czy faktycznie przygotowywał się do czytania na głos. Ale dla Hanny (Kate Winslet) była to ulubiona część dnia. Nie byłoby w tej sytuacji nic dziwnego, gdyby nie fakt, że Michael ma 15 lat, a Hanna jest o połowę starsza. Tym, co ich połączyło była namiętność i książki. Po ich krótkotrwałym romansie Hanna znika, by spotkać się z Michaelem 8 lat później na procesie oskarżonych o zbrodnie hitlerowskie. Dopiero wówczas Micheal dowie się o mrocznej przeszłości swojej byłej kochanki.

Hanna od początku jest postacią tajemniczą, małomówną, chociaż pełną pasji. Jej nagłe wybuchy gniewu i namiętności wobec głównego bohatera świadczą o tym, że jest coś, co Hanna chce przed nim ukryć. Michael w swej młodzieńczej naiwności nie docieka dlaczego Hanna sama nie czyta książek. Prawie nic o sobie nie wiedzą, ale więź, która powstała zaważy na całym życiu Michaela.

Tak samo jak okrutna prawda o przeszłości Hanny. Co skłoniło taką kobietę do wstąpienia do SS? Kobietę, która wzrusza się słuchając chóru kościelnego, płacze kiedy jeden z bohaterów powieści umiera. Jakie były jej wcześniejsze losy, że nie potrafiła czytać i pisać? Wstydziła się tego bardziej, niż swojej mrocznej tajemnicy. Daldry nie daje nam odpowiedzi. Stawia pytania, zmusza do refleksji.

Pojawiła się dyskusja, czy Winslet powinna dostać Oscara za Lektora. Zdania są podzielone. Porównując Lektora i choćby Titanica mamy dwie różne Kate: zakompleksioną, aczkolwiek powabną dziewczynę oraz dojrzałą, pewną swego ciała kobietę. Brawo za odwagę, ale gdyby pominąć sceny erotyczne, Winslet jest przez większość filmu taka sama - statyczna. Dopiero w scenach na sali sądowej widać wewnętrzną walkę jej bohaterki. Sama Hanna mówi, że nigdy nie martwiła się przeszłością. Jednak na ławie oskarżonych musi stawić jej czoło.

Są też w filmie wątki niedopowiedziane. Postać siostry Michaela, znajomość z koleżanką ze szkoły, wątek córki i żony Michaela. Postaci te pojawiają się jedynie na chwilę, chociaż można by było je ciekawie rozwinąć. Ale wtedy mogłoby być zbyt tłoczno i duszno od emocji każdego z bohaterów. Emocje są w tym filmie bardzo istotne mimo, że, wbrew pozorom, nie dzieje się nic nadzwyczajnego. Rozmowa Michaela z rodziną przy stole, dorosły już Michael nagrywający „Kobietę z psem” na dyktafon czy Hanna odpierająca zarzuty na sali sądowej. W tym filmie słowa to emocje. Daldry, tak jak jego bohater, staje się „zaklinaczem słów”.

Podyskutuj o tym filmie na forum!


blog comments powered by Disqus