O filmie "Do Krainy Dalekiej"


Nasza Astrid Lindgren – czytana i kochana na całym świecie. Wiejska dziewczyna wychowana w rolniczej społeczności na południu Szwecji w minionym wieku, potrafiła opowiedzieć różne historie w sposób, który wszystkich porywa i porusza. Ciepło i z humorem pisała o codziennym życiu i przygodach, radości i smutku, dobru i złu, życiu i śmierci, a zwłaszcza o miłości.

Postaci stworzone przez Astrid Lindgren są dla młodych czytelników jej książek tak samo prawdziwe, jak ich współcześni przyjaciele. Iluzja jest tak wielka, że dzieci piszą do nich listy! Tytuł filmu to właśnie adres na kopercie napisany złotym atramentem – Do Krainy Dalekiej. To miejsce, w którym wszystkie dzieci są szczęśliwe; miejsce, dokąd na początku filmu poszedł zaginiony chłopiec – bohater opowiadania „Mio, mój Mio”. Opowieść ta zawiera wiele z istotnych w twórczości Astrid Lindgren elementów, takich jak: skrzywdzone dziecko, które może przeżyć dzięki potędze wyobraźni, piękno przyrody, potrzeba opowiadania bajek oraz biały koń – symbol baśni i mitu, uosobienie marzeń, twórczości i zwycięstwa.

Astrid Lindgren była gorącą propagatorką praw dziecka na długo przed ustanowieniem Konwencji Praw Dziecka ONZ. Uważała, że jeżeli chcemy stworzyć lepszy świat, musimy zacząć od najmłodszych. Dziecko, które rośnie otoczone miłością i szacunkiem, stanie się dobrym człowiekiem, który nie ucieka się do przemocy.

Kraina Daleka jest również refleksją nad dzieciństwem Astrid Lindgren, które wywarło ogromny wpływ na jej późniejszą twórczość. Film pozwala zajrzeć na chwilę do jej rodzinnego domu, obecnie przywróconego do prawie oryginalnego stanu, w miejscowości Vimmerby w Smålandii na południu Szwecji. Wiele osób z jej dzieciństwa pojawia się – oczywiście z pewnymi zmianami – jako bohaterowie jej opowiadań. Astrid Lindgren dorastała w otoczeniu oryginalnych i fascynujących osobowości, filozofów-amatorów, gawędziarzy i pieśniarzy. Jej humanistyczne poglądy i społeczne zaangażowanie wywodzą się właśnie z tej barwnej, ludzkiej mozaiki.

Kraina Daleka to także kraina symbolizująca zabawę – ten jakże ważny składnik dziecięcego świata. Mała Astrid była stale pochłonięta zabawą, uwielbiała swobodne gry ruchowe. Dużą część świata zabaw jej i rodzeństwa stanowiły także zabawy poznawcze oraz takie, do których pomysłów dostarczały im książki.

Astrid uważała, że wyobraźnia jest krainą nadziei i uzdrawiających marzeń, że dzięki wyobraźni niezwykłe rzeczy mogą wydarzyć się w naszym codziennym życiu. Często powtarzała, że „wszystko wielkie, co wydarzyło się na świecie, wydarzyło się najpierw w czyjejś wyobraźni”.

Dla Astrid Lindgren natura zawsze była największym źródłem piękna. Natura to dla niej daleki krajobraz dzieciństwa w Smålandii, pełen małych, cichych jezior, głębokich lasów, kamienistych pól, urody dzikich kwiatów i ptaków. Na widok piękna przyrody – podobnie jak Madikę czy Ronję, córkę zbójnika – przepełniała ją żywiołowa radość.

W swoich utworach Astrid Lindgren przedstawia szeroką galerię dziecięcych charakterów. Są to złożone i bardzo różne postaci, które wyróżnia pasja życia i zainteresowanie najważniejszymi sprawami ludzkiej egzystencji. Kreowane przez Astrid dziewczynki są silne, natomiast chłopcy często budzą żal. Być może z powodu braku miłości, której szukają w postaci ojca. Jeśli ją znajdą, mogą rozwinąć w sobie odwagę i wtedy miłość zwycięży.

Dorosły czytelnik Astrid Lindgren zdaje sobie sprawę, że traktuje ona dzieci poważnie. Wie, że dzieci mają te same uczucia, co dorośli, że walczą i kochają, cierpią i śmieją się. Ona wie także, że życie bywa skomplikowane nawet dla dzieci i że również one szukają jego sensu. Pisarka stale podkreślała znaczenie miłości i szacunku dla dzieci.

Chociaż nie ma jej już wśród nas, Astrid Lindgren żyje nadal dzięki swoim książkom. Miejmy nadzieję, że jest w Krainie Dalekiej, gdzie śpiewa kos i pachnie jej ukochany kwiat – dzika róża. Gdzie w magicznym świetle zapadającego zmierzchu, wszystko może się zdarzyć.

Margareta Krantz, autorka filmu i pisarka

Film pokazywany będzie bezpłatnie przed wybranymi seansami w kinie Muranów od 1 do 23 października 2005



blog comments powered by Disqus