Ornette Coleman

Ur.: 19 marca 1930 , Fort Worth, Texas, USA
zdjęcie

Artysta otwierający drogę nowej generacji muzycznej. Początki awangardowości Colemana sięgają lat trzydziestych, kiedy to w rodzinnym Fort Worth rozpoczął, namówiony przez kuzyna (nauczyciela muzyki) naukę gry na saksofonie altowym. Początkowo grał wszystko: to, co usłyszał i co potrafił przetransponować na swój alt. Doświadczenia wyniesione przez Colemana z pierwszych zespołów w świeży sposób pomogły spojrzeć mu na harmonię i tonację. Był to początek procesu, który najpierw doprowadził do uwolnienia się melodii ze stale powtarzających się schematów harmonicznych, a w latach późniejszych do powstania stylu harmolodycznego.

W 1946 r. Coleman sięgnął po saksofon tenorowy i dołączył do formacji "Reda" Connorsa. Przez jakiś czas grywał z zespołami bluesowymi i rhythmandbluesowymi, a raz zasiadł nawet w sekcji saksofonowej big bandu Stana Kentona. W 1949 r., nadal jako tenorzysta, dołączył do objazdowej trupy minstrel-show. Tego samego roku nagrał kilka własnych kompozycji (nigdy dotąd nie opublikowanych). Przez pewien czas mieszkał w Nowym Orleanie, gdzie miał kłopoty ze znalezieniem kogokolwiek, kto chciałby z nim grać, w końcu jednak zakotwiczył się u Craytona, z którym w 1950 r. wyjechał do Los Angeles.

Po odejściu od niego imał się różnych zajęć nie związanych z muzyką, a w wolnych chwilach poznawał teorię muzyki. W początkach i połowie lat 50. spotkał wreszcie muzyków, m.in. Bobby'ego Bradforda, Eda Blackwella i Dona Cherry'ego, którzy z zainteresowaniem podchodzili do jego awangardowych koncepcji. Kalifornijskie kluby nie były łaskawe dla muzyki Colemana. Wybrał więc inną drogę: prezentacji muzyki poprzez nagrania. Red Mitchell przedstawił i zarekomendował Dona Cherry'ego i Ornette'a Colemana Lesterowi Koenigowi (producentowi i właścicielowi Contemporary Records). Koenig szczęśliwie rozwiązał problem. Nagrano pierwszą płytę, "Something Else: The Music Of Ornette Coleman", z Cherrym, Norrisem i Higginsem. Producent Koenig zaproponował Colemanowi stałą współpracę. Postawił jednak warunki: zaangażowanie basisty Reda Mitchella i perkusisty Shelly'ego Manne'a. Już pod dyktando producenta nagrywa "Tomorrow Is The Question", z basistą Percym Heathem, trębaczem D. Cherrym i perkusistą Ch. Manne'em.

Jesienią 1959 r. Coleman podpisuje kontrakt z wytwórnią Atlantic Records, która odtąd staje się jego sponsorem. Przeprowadza się do Nowego Jorku. Premierowy występ kwartetu Colemana (Cherry, Higgins, Haden) w nowojorskim "The Five Spot Café" w 1959 r. staje się manifestacją nowej muzyki Ornette'a i zjednuje mu natychmiast wielu zwolenników (na widowni byli m.in. krytycy, muzycy, producenci i dziennikarze, obserwujący odbywający się wcześniej Newport Jazz Festiwal). Ornette zachwyca muzyczny Nowy Jork, zdobywa sławę i uznanie. Otrzymuje zaproszenie do wspólnych nagrań od Leonarda Bernsteina i Milesa Davisa.

na podstawie:
Encyklopedia muzyki popularnej JAZZ, autor: Dionizy Piątkowski


Filmy:

Dyskografia:



blog comments powered by Disqus