Theo Angelopoulos

Ur.: 17 kwietnia 1935 , Ateny, Grecja
Zm.: 24 stycznia 2012
zdjęcie

Po ukończeniu szkoły prawniczej, Theo Angelopoulos studiował film w IDHEC i zaprzyjaźnił z Jeanem Rouch. Po powrocie do Grecji stał się krytykiem w dzienniku 'Allagi', którego publikację wstrzymano podczas reżimu pułkownika.

W 1970 roku nakręcił on swój pierwszy film fabularny Reconstruction (Anaparastassi), pseudo polityczną opowieść, która już wówczas określiła jego oryginalny styl i ideologiczne podejście. Film zdobył nagrodę na Festiwalu Filmowym w Hyéres i został zauważony w Berlinie. Zaprezentował on Theo Angelopoulosa międzynarodowej krytyce filmowej. Trzy kolejne filmy tworzą tryptyk o współczesnej historii Grecji.

Days of 36 (Meres tou 36 1972), dzieje się tuż przed wyborami, po których generał Metaxas ma roztoczyć swą dyktaturę. Film opowiada o odosobnieniu reakcyjnego członka parlamentu. Po początkowych wahaniach rządu, biorący zakładników zostaje zgładzony; morderstwo to staje się zwiastunem znacznie surowszych represji.

The Travelling Players (O Thiassos, 1975), jest filmem nagrodzonym Międzynarodową Nagrodą Krytyków na Festiwalu Filmowym w Cannes, gdzie otrzymał Direstor's Fortnight. Ukazuje on podróż wędrownych aktorów przez Grecję między rokiem 1939 a 1952. Hołdując zasadzie 'wspólnoty wspomnień', film nie dba o chronologiczną konstrukcję i kluczy między teraźniejszością a dramatyczną przeszłością.

The Hunters (I Kynighi, 1977) utwierdza powtarzalność pewnych motywów i styl filmowy Angelopoulosa: waga historii, kliniczna analiza siły, wykorzystanie efektu teatralnego inspirowanego twórczością Brechta, w której jednostka jest niczym wobec zbiorowości, odmowa zastosowania narracyjnego stylu i preferencja dla niespójnej relacji, w której ujęcia nieruchome i mastershoty tworzą swoistą tymczasowość.

Siła po raz kolejny stanowi temat Alexander the Great (O Megalexanros, 1980). Film opowiada historię rzezimieszka z początku wieku, który próbuje styranizować społeczeństwo, ale który zrodzony z człowieka, ma ponieść śmierć z jego ręki. Po Atenach, średniej długości dokument, Voyage to Cythera (Taxidi Sta Kithiri, 1984), który to film zapoczątkował współpracę Angelopoulosa ze scenarzystą i poetą, Tonino Guerrą, otrzymał nagrodę za najlepszy scenariusz i międzynarodową nagrodę krytyków na festiwalu w Cannes.

The Beekeeper (O Melissokomos, 1986), ostatnia podróż starego człowieka - w tej roli znakomity Marcello Mastroinanni) - który opuścił rodzinę oraz Lanscape In the Mist (Topio Stin Omichli, 1988), Srebrne Lwy na festiwalu w Wenecji, podróż dwójki dzieci w poszukiwaniu imaginowanego ojca, kontynuują ten sposób badania świata.

W The Suspanded Step of the Stork (To Meteoro Vima Ou Pelargou, 1991) Theo Angelopoulos ponownie pracował z Marcello Mastroiannim, partnerującym tu Jean Moreau, ukazując gorzką analizę utraty pewnych symboli politycznych po zburzeniu Muru Berlińskiego. W 1994 roku rozpoczął realizację Ulysee's Gaze (To Viemma Tou Odyssea) na Bałkanach. Ożywcza podróż greckiego filmowca (Harvey Keitel) w poszukiwaniu legendarnego filmu: pierwszego filmu braci Manakis, którzy u zarania kina, podróżowali po Bałkanach z kamerą. Theo Angelopoulos obserwuje tu konflikt w Jugosławii i przyszłość Bałkanów uważnym okiem filmowca. Film ten został zaprezentowany na festiwalu w Cannes w 1995 roku, gdzie otrzymał nagrodę specjalne Gran Prix Jury jak i międzynarodową nagrodę krytyków.

Zginął potrącony przez motocykl na planie swojego filmu.


Filmy:



blog comments powered by Disqus